Divineapointment.gif

2198 keer bekeken

levend water

  • donderdag 24 maart 2011 @ 13:33
    #1

    Derde zondag van de veertigdagentijd 2011


    Levend water


    http://www.deventerradio.nl/radio/djs/onze_vader/_siteimages/Levend%20Water%20Jezus.jpeg


    We zitten in de veertigdagentijd. De zondagslezingen tijdens de vasten willen ons voorbereiden op de viering van het Paasfeest. Ze zijn vooral gericht naar die gelovigen (catechumenen) die in de paasnacht het doopsel zullen ontvangen; maar ook naar ieder van ons die met Pasen zijn of haar doopbeloften zal hernieuwen.


    De 3de zondag (26/27 maart 2011) biedt ons het verhaal van de Samaritaanse vrouw bij de Jakobsbron. Jezus is daar aan het rusten en die vrouw komt er water putten. Het is een prachtig verhaal dat begint met een eenvoudige vraag doch eindigt met een sterke geloofsbelijdenis.


    Jezus begint met te zeggen: “Geef mij wat te drinken.” Die vrouw antwoordt met te zeggen: “Hoe is het mogelijk...” En Jezus weer: “Als u wist wie het u vraagt.., zou Hij u levend water geven.” En nog wat verder: “...Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.”


    Wat moeten wij verstaan door dat “levend water”? De meeste Bijbelkenners zien daarin een verwijzing naar de volheid van de H. Geest. De H. Geest is de aanduiding van Gods levengevende en scheppende werkzaamheid. Kortom, het gaat om het heil dat God geeft als echte levensmogelijkheid.


    Die symboliek van het water komt het sterkst naar voren in het ritueel van het doopsel. Men wordt er gedoopt met water dat verwijst naar reiniging, naar vergeving van zonden, maar ook naar nieuw leven: “met Christus sterven aan de zonde om met Hem te verrijzen tot nieuw leven” (Rom. 6, 4). Vandaar het verhaal van die Samaritaanse vrouw in de voorbereiding van het hele paasgebeuren.


    Eric Vanden Berghe bespreekt dat levend water nog concreter: “Hier gaat het voortdurend over water. Dit wordt gezegd in een woestijnachtig land, waar water schaars en kostbaar is, en waar kan gebeuren wat wij, inwoners van het natte noorden, ons nauwelijks kunnen voorstellen: dat mensen omkomen van dorst. Jezus grijpt die elementaire nood aan om duidelijk te maken wie en wat Hij voor ons is: zo nodig als water. En meer dan dat. Na een frisse slok krijg je toch altijd weer dorst. Maar wie Hem gevonden heeft, hoeft niet meer elders te zoeken. De dorst van het hunkerende leven wordt voorgoed gelest door Hem.


    Uiteraard staat water hier symbool voor al datgene wat we nodig hebben om als mens te kunnen leven. We kunnen het op vele manieren invullen: liefde (met alles wat bij dat grote woord thuishoort), vergeving, sterkte, kracht, geluk, enz. Kortom, alles wat we zo nodig hebben als water om ons lichaam in stand te houden. Jezus zegt over dat levend water nog iets heel merkwaardigs: ‘Het water dat Ik hem zal geven, zal in hem opborrelen als een bron van eeuwig leven.’ Dit kan alleen maar over de echte liefde gaan: ‘Ik zal je zo liefhebben, dat je op jouw beurt lief hebbend wordt voor andere mensen.’ Dat mogen we verwachten van de Redder van de wereld.”


    Vgl. bron: Woord van Leven, Bert van Brabant, Brugge, maandblad, maart 2011, jaargang 37, nr. 3, blz. 1-2.


    Bron vd afbeelding