Divineapointment.gif

2162 keer bekeken

preek: 'het fundament door God Zelf gelegd'

  • zondag 06 maart 2011 @ 01:47
    #1

    Negende zondag door het jaar, Jaar A

    Vandaag spreekt Jezus als een bouwadviseur. Hij houdt ons voor hoe wij het huis van ons leven kunnen bouwen. We hebben een keuze: op rotsgrond of op zand. De consequentie is duidelijk: de ene manier van bouwen is niet bestand tegen zwaar weer, de andere manier van bouwen, die op rotsgrond is wel stevig genoeg om de stormen van je leven te trotseren.
    Zo gezegd wil iedereen natuurlijk op rotsgrond gevestigd zijn. De moeilijkheid is dat pas bij de storm blijkt hoe stevig de ondergrond is. De onderbouw, het fundament, is namelijk voor de dagelijkse blik verscholen. Het ene huis ziet ongeveer net zo uit als het andere; ook al bouwt ieder bouwt naar eigen smaak: vaak lijken de bouwwerken op elkaar. We laten elkaar graag vrij daarin. Als de storm van het leven opsteekt zie je wat er gebeurt en dan blijken er grote verschillen te zijn die tot dan toe verborgen waren. Dan wordt het fundament pas zichtbaar.
    We bezinnen ons op het gebouw van ons leven en oriënteren ons op Christus die ons fundament is. We luisteren naar zijn woord en vieren zijn aanwezigheid in dit sacrament om ons fundament te vernieuwen en te verstevigen.

    Geloven is leerstellingen aannemen die je niet kunt bewijzen. Veel mensen komen bij hun beschrijving van godsdienst niet verder dan deze zin. Het lijkt voor moderne mensen van exacte wetenschappen en daadkrachtige mensen die graag meetbare resultaten zien dat geloofsuitspraken machteloze uitspraken zijn die noch bewijsbaar zijn noch definitief te ontkrachten. Geloven is voor hen vasthouden aan mooie dromen en idealen, die op zijn best nog wel een functie hebben, maar aan de harde werkelijkheid van vandaag voorbij gaan.
    Gelovige mensen willen niet hun hele werkelijkheid vangen in hun eigen maatstaven en beoordelen volgens uitsluitend hun eigen criteria: de waarden die voor ons meetlat zijn om mensen, gebeurtenissen en beslissingen te boordelen ontlenen we aan Gods openbaring die blijvend is. Waarden die ons willen behoeden voor beslissingen en gebeurtenissen die afbreuk doen aan de waardigheid van de mens en die de weg van de mens richting geven. Waarden die ons behoeden voor de waan van de dag en de modes van deze tijd. Het zijn waarden die enerzijds ons voorzichtig maken om uitsluitend ons eigen persoonlijke spoor en ons privé-verlangen te volgen en die anderzijds ons opnemen in een bredere beweging van Gods volk dat onszelf ook verder brengt en ons draagt en ons leven rijker en voller maakt.
    Gelovige mensen hebben er dus weinig last van dat ze niet alles kunnen meten en bewijzen en zij bouwen hun leven dus ook op de wijsheid van eeuwen die ons steeds weer verbinden met God en die hun waarden in de loop van de eeuwen hebben bewezen. Dat is een andere manier van bewijs dan het meetbare en het tastbare, maar we kijken naar de vruchten van het leven.

    De ondergrond van ons leven blijft vaak voor anderen verborgen, maar dat betekent niet dat het helemaal onzichtbaar is. Ons leven zelf is namelijk wel zichtbaar en dat leven komt voort uit keuzes en opvattingen die gebaseerd zijn op onze visie op het leven. Terwijl het fundament van het huis onzichtbaar is, kunnen we het huis dat daarop gebouwd is, wel zien. Aan de kracht en stevigheid en schoonheid van het huis kun je afleiden wat voor ondergrond en fundament erin zit.
    De beweging van de gelovige mens die beslissingen moet nemen, is eerst halt houden, stil houden en dieper gaan graven en ons afvragen wat iets voor ons betekent. Keuzes houden steeds herbronning en bezinning in, waarbij we niet alleen maar naar onszelf luisteren, maar ook naar wat de wijsheid van God ons aanreikt. Het kan hierbij gaan om een keuze zijn voor een baan, voor de manier waarop je je leven inricht, de keuzes in je relatie enz. Het gaat om de fundamentele keuzes van je leven. Ook de dagelijkse beslissingen en de inrichting van je gewone leven staat daar echter niet los van. Steeds is het grondpatroon herkenbaar dat iets verraadt van de diepere onderlaag onder het bouwwerk van je leven.

    De gelovige mens komt uit bij een fundament dat hij niet zelf gelegd heeft, maar het is een fundament dat door God zelf gelegd is. De rotsgrond is stevig omdat deze de oorsprong zelf van de schepping en het bestaan is. Zijn wij op zoek naar dat fundament dat door God gelegd is en dat Christus ons verkondigd heeft?
    Jezus spoort ons aan om blijvend met hem verbonden te zijn. Dit is niet afhankelijk van enkele momenten, of alleen voor de mooie momenten, maar ook niet alleen voor de moeilijke momenten, als je het niet alleen afkunt. Het is typerend van een rots dat deze altijd stevig blijft liggen, ondanks de stormen die in je leven kunnen opsteken. Wanneer je huis op die rotsgrond staat, zal dat volhouden, ook je huis stevigheid verlenen.
    Geloven is dus niet simpelweg geloven in het onzichtbare, maar betekent ook het bouwen met geduld en uithoudingsvermogen op een ondergrond die stevig is en die ons geboden wordt door God zelf. Moge dat ons geloof typeren: bouwen en vertrouwen, geduld en standvastigheid. Dan zullen de vruchten van dat geloof ook zichtbaar worden voor hen die dat fundament niet kennen, maar er wel naar op zoek zijn. Moge die stevigheid teken zijn van Gods voortdurende trouw en nabijheid aan mensen.
    Amen

    Door pastoor-deken Ad van der Helm, bron: http://www.preken.be/200805314820/09/9e-zondag-door-het-jaar-a-2008.html